Władca mgieł i romantycznej mitologii: „Monarcha ze szkockiej kniei” Edwina Landseera
Ponad zasnutą gęstą mgłą kotliną, na tle surowych, granitowych szczytów Szkockich Highlands, stoi samotny jeleni byk. Jego dumnie wypięta pierś, uniesiony pysk i imponujące, dwunastokończyste poroże – w tradycji łowieckiej określane mianem „królewskiego” – stanowią żywą koronę niewzruszonej potęgi natury. Obraz „Monarcha ze szkockiej kniei” (The Monarch of the Glen), namalowany w 1851 roku przez Sir Edwina Landseera, to bez wątpienia jedno z najbardziej ikonicznych dzieł wiktoriańskiego malarstwa. Płótno to nie tylko uosabia niezwykłą wirtuozerię XIX-wiecznego animalizmu, ale stanowi również przejmujący manifest romantycznej estetyki wzniosłości (the Sublime), w której dzika, niedostępna natura staje się teatrem głębokich uniesień duchowych.
Historia powstania tego arcydzieła kryje w sobie niezwykły, niemal ironiczny paradoks. Landseer otrzymał pierwotnie zamówienie na stworzenie serii trzech płócien poświęconych tematyce łowieckiej, które miały uświetnić wnętrza Sali Odświeżeń w Izbie Lordów w nowo wybudowanym Pałacu Westminsterskim. Kiedy jednak artysta ukończył pracę nad „Monarchą”, Izba Gmin odmówiła przyznania obiecanych funduszy w wysokości stu funtów. Urażony malarz zatrzymał obraz i wkrótce sprzedał go prywatnemu nabywcy. Ta niespodziewana decyzja brytyjskiego parlamentu otworzyła dziełu drogę do zdumiewającej, wręcz legendarnej kariery, która daleko przekroczyła mury państwowych instytucji.
W kompozycji Landseera odnaj
Źródło zdjęcia / Photo source: DailyArt Magazine (Właściciel / Owner: DailyArt Magazine)